Publikacje

dzieje diecezji tarnowskiej oddany wspolpracownik rzymskich kongregacji 25 rocznica smierci arcybiskupa jerzego ablewiczaTom piąty „Dziejów diecezji tarnowskiej” poświęcony jest abp. Jerzemu Ablewiczowi, który wniósł wielki wkład w dzieło budowania Kościoła partykularnego w Tarnowie oraz Kościoła powszechnego w ścisłej współpracy z kolejnymi papieżami. Dwadzieścia osiem lat posługi abp. J. Ablewicza jako biskupa tarnowskiego (od 1962 do 1990 r.) posiada wyjątkowy ciężar gatunkowy, jako że dzisiejszy obraz Kościoła tarnowskiego jest wydatnie ukształtowany pod jego wpływem, a więc nosi osobiste rysy jego wiary i jego zaangażowania. Trzeba powiedzieć, że abp J. Ablewicz zrealizował to, czego Kościół powszechny oczekuje od biskupa Kościoła partykularnego, a mianowicie tego, aby nadał on powierzonemu sobie Kościołowi jakiś własny rys duchowy, ubogacając w ten sposób duchowy kształt całego Kościoła, który istnieje w Kościołach partykularnych i składa się z Kościołów partykularnych – "in quibus et ex quibus", jak mówi konstytucja Lumen gentium.

anatomia konfliktu miedzy nowym ateizmem a teologia nauki b iext44181821Pogranicze teologii i nauk empirycznych to w dużej mierze teren niezbadany. Wiedzeni ciekawością, zapuszczają się tam niekiedy filozofowie i naukowcy zajmujący się fizyką, chemią i biologią, natomiast teologowie najczęściej wolą pozostawać w bezpiecznej odległości od tego obszaru. Przyjmowanie tego typu asekuracyjnej postawy nie jest jednak – zwłaszcza dzisiaj, na progu XXI wieku – najlepszym rozwiązaniem. Współczesna teologia nie może sobie pozwolić na luksus całkowitego ignorowania naukowego obrazu świata, który wyłania się z teorii kosmicznej ewolucji wszechświata i biologicznej ewolucji życia. Teorie te ukazują dokonujący się nieustannie proces stopniowego wzrostu złożoności struktur przyrodniczych, który w perspektywie teologicznej może być postrzegany jako rozciągnięty w czasie akt stworzenia – albo raczej: akt nieustannego stwarzania świata przyrody. Wszechświat jawi się w tej interpretacji jako jeden wielki plac budowy; jako dzieło, które ciągle jeszcze nie jest ukończone, i w którym można dostrzec aktywną, stwórczą obecność Boga. Teologiczna i filozoficzna atrakcyjność tego rozwiązania to wystarczający powód, by się mu bliżej przyjrzeć.

Ks. dr hab. Tadeusz Pabjan

Copyright © 2016 Oficjalny serwis internetowy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II - Wydziału Teologicznego Sekcja w Tarnowie.

Designed by Kajmowicz Jan.

Statystyki