Publikacje

1041

Wady główne to ważna, lecz zapomniana dziś kwestia. „Kto chce do niej powrócić, może niejednokrotnie podzielić doświadczenie Czesława Miłosza, który tak opisuje przygodę, która zdarzyła mu się, gdy chciał zająć się tym zagadnieniem: «W średniowieczu pierwsze litery siedmiu grzechów głównych składały się na słowo saligia, uważane za podwójnie użyteczne, bo pozwalało łatwo nazwy siedmiu grzechów (…) zapamiętać, i podkreślało ich łączność. Tyle wiedziałem, ale skusiło mnie niedawno, żeby zajrzeć do paru encyklopedii i sprawdzić, co też mają one o saligii do powiedzenia. W żadnej z nich nie znalazłem o tym słowie nawet wzmianki. Co więcej, milczą o nim encyklopedie katolickie i słowniki teologicznych terminów». W tej zatem sytuacji rodzi się potrzeba powrotu do refleksji nad ludzkim działaniem i jego powagą, w które wpisuje się także doktryna wad głównych”.

7666543 KsikaGloriamDei001Książka „Gloriam Dei per musicam pronuntiare”. Teologiczna refleksja nad muzyką sakralną pod redakcją ks. Stanisława Garnczarskiego i ks. Janusza Królikowskiego jest owocem konferencji naukowej na temat muzyki liturgicznej zorganizowanej przez Wydział Teologiczny Sekcja w Tarnowie Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Miała ona miejsce w auli Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, w dniach 6-7 XI 2015 r., pod patronatem Biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża, z udziałem bpa. Carlosa Alberto de Pincho Moreira Azevedo – Delegata Papieskiej Rady ds. Kultury. Zawiera teksty wystąpień siedmiu prelegentów będących znawcami teologii muzyki i liturgii, którzy podjęli się ukazania najważniejszych aspektów teologicznej refleksji nad muzyką sakralną.

Ks. Stanisław Garnczarski

stakla mlodziPrezentowana publikacja dotyczy wydarzenia niezwykłego, bezprecedensowego – Światowych Dni Młodzieży. Kolejne Światowe Dni Młodzieży gromadziły coraz większe rzesze uczestników. Szacuje się, że za pontyfikatu Jana Pawła II w tych spotkaniach międzynarodowych wzięło udział ponad 11,5 milionów młodych ludzi ze wszystkich kontynentów. Następcy Jana Pawła II – Benedykt XVI i Franciszek, kontynuowali zapoczątkowaną przez Niego tradycję, spotykając się z kolejnymi prawie siedmioma milionami młodych ludzi. W pierwszej części publikacji głos zabierają m.in. najbliżsi współpracownicy Jana Pawła II, będący świadkami rodzącej się idei światowych spotkań młodych katolików i jej kolejnych realizacji – kard. Stanisław Dziwisz, kard. Stanisław Ryłko, abp Celestino Migliore, Marcello Bedeschi. Obok nich wypowiedzą się także osoby z tzw. pokolenia JP2, które przejęły dziedzictwo pierwszych ŚDM i włączyły się w organizację kolejnych – w swoich ojczystych krajach oraz wybitni specjaliści, obserwujący ŚDM z perspektywy swoich dziedzin – społecznej komunikacji, prawa, etyki, geografii czy dziennikarstwa. W części drugiej zgromadzono głosy autorów piszących o sprawach współczesnej młodzieży, ale z bardzo różnych punktów widzenia – pedagogów, psychologów, kulturoznawców, antropologów. Dzięki temu zyskamy wyobrażenie o tym, jak coraz bardziej wielowymiarowe stawały się każde kolejne ŚDM, rozwijając swoje główne - duchowe przecież - przesłanie.

 

milosierny i sprawiedliwy w kregu milosierdzia bozegoNiniejsza książka zawiera opracowania, które wprowadzą nas głębiej w tajemnicę Bożego miłosierdzia. Poznanie kontekstu biblijnego, jak również teologicznego spojrzenia przez całe wieki dziejów Kościoła na tajemnicę miłosierdzia pozwoli nam zbliżyć się do tajemnicy Boga. Pozostałe opracowania i artykuły skupiają się na trzech zasadniczych sposobach świadectwa miłosierdzia, jakimi są: wzywanie i odwoływanie się do miłosierdzia Boga w modlitwie, liturgii i kulcie, głoszenie tego miłosierdzia współczesnemu światu oraz podejmowanie konkretnych czynów miłosierdzia. Całość przedstawionych refleksji i rozważań stanowi cenny przyczynek do tego, aby w życiu poszczególnych wiernych, jak i całego Kościoła, a także w życiu społecznym, dokonywała się nieustanna przemiana prowadząca do budowania nowej cywilizacji – cywilizacji miłości i miłosierdzia.

dzieje diecezji tarnowskiej oddany wspolpracownik rzymskich kongregacji 25 rocznica smierci arcybiskupa jerzego ablewiczaTom piąty „Dziejów diecezji tarnowskiej” poświęcony jest abp. Jerzemu Ablewiczowi, który wniósł wielki wkład w dzieło budowania Kościoła partykularnego w Tarnowie oraz Kościoła powszechnego w ścisłej współpracy z kolejnymi papieżami. Dwadzieścia osiem lat posługi abp. J. Ablewicza jako biskupa tarnowskiego (od 1962 do 1990 r.) posiada wyjątkowy ciężar gatunkowy, jako że dzisiejszy obraz Kościoła tarnowskiego jest wydatnie ukształtowany pod jego wpływem, a więc nosi osobiste rysy jego wiary i jego zaangażowania. Trzeba powiedzieć, że abp J. Ablewicz zrealizował to, czego Kościół powszechny oczekuje od biskupa Kościoła partykularnego, a mianowicie tego, aby nadał on powierzonemu sobie Kościołowi jakiś własny rys duchowy, ubogacając w ten sposób duchowy kształt całego Kościoła, który istnieje w Kościołach partykularnych i składa się z Kościołów partykularnych – "in quibus et ex quibus", jak mówi konstytucja Lumen gentium.

Copyright © 2016 Oficjalny serwis internetowy Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II - Wydziału Teologicznego Sekcja w Tarnowie.

Designed by Kajmowicz Jan.

Statystyki